Proces

1. De start van een proces (eind 2015 – begin 2016)

Nadat de peilnota over de ideeën van wijkgericht welzijnswerk eind 2015 is gepubliceerd, ontstond de wens om met betrokken mensen uit de stad te verdiepen over de kansen dat bewonersinitiatieven zou bieden. In dezelfde geest werd een bijeenkomsten-cyclus opgestart rondom het thema digitalisering. Zo op het eerste gezicht twee verschillende zaken. Even doordenkend horen ze wel degelijk bij elkaar. Het zijn twee maatschappelijke tendensen die met elkaar in verband werden gebracht: De tendens om naar een participatiesamenleving te bewegen en de verruimde technische mogelijkheden die hiervoor worden ingezet.

Medio maart kwam een groep bewoners bijeen om na te denken over enkele aspecten van digitalisering. De rol van sociale media zoals Facebook en Nextdoor werden besproken, alsmede de wijze waarop je met een sociale kaart bewoners bewust kunt maken van de voorzieningen in de buurt.

De mensen die aanhaakten, kwamen veelal uit de groep van actieve bewoners uit verschillende Amersfoortse wijken, vanouds vaak georganiseerd vanuit de (voormalige) wijkbeheerteams/ wijkbewonerteams (WBT’s). Maar ook andere, verse betrokken en ondernemende bewoners, jonge senioren en dergelijken toonden belangstelling.

2. Verdieping (april – juli 2016)

In de maanden die erop volgden werd deze bijeenkomst opgevolgd met meerdere avonden, over digitalisering van wijken, en ook over bovenwijkse communicatiebronnen. Het onderwerp kon rekenen op een ruime belangstelling. Velen hadden al ruime ervaring met het aanwenden van allerlei niet-digitale media in onderlinge contacten in de wijk, en de leergierigheid voor nieuwe technieken was groot. Interessant was ook te merken dat in een paar wijken al veel bewonersinitiatieven floreren die slim gebruik maken van digitale middelen. Alleen al het onderling inspireren over deze zaken was winst.

In deze periode werden ook de doelen geformuleerd die we voor ogen hebben. Opvallend is dat deze doelen stuk voor stuk een relatie hebben met digitale informatievoorziening, maar vooral van toepassing zijn op onderlinge cohesie waar elke andere vorm van informatievoorziening ook kan worden ingezet.

3. Verbreding (september 2016)

Het inzicht ontstond dat digitalisering slechts een vorm is. “Digitalisering” was niet een lading-dekkende term. Het is immers ook maar een bepaalde groep mensen die op digitale technieken aansluiten. Als de oudere generatie en ook de kwetsbare mede-wijkbewoners hierdoor  buiten de boot vallen, zou digitaliseren juist een tegengesteld effect hebben op enkele geformuleerde doelen.

Het thema werd daarom verbreed naar “Wijkgerichte informatie en communicatie”. Waarmee naast sociale media en websites ook buurtkrantjes, informatieboekjes, informatiemarkten en zelfs TV-stations binnen de belangstelling kwamen te staan.

4. Veelkleurig overzicht (september-oktober 2016)

Ondertussen was op stedelijk niveau de peilnota uitgewerkt en werd het wijkgerichte werken aanbesteed. Met de gekozen partij werd een implementatie-traject ingezet om het stedelijke welzijnswerk in korte tijd te transformeren .Wijkgerichte informatie en communicatie werd uitgeroepen tot een kernthema, waarmee het wenselijk werd om de veelkleurigheid die er al is, in kaart te brengen. Dit zou immers tot een vliegende start kunnen leiden voor een ontwikkel-proces om juist deze kanalen beter te gaan benutten.

5. Strategie (oktober 2016)

Vanuit de groep (die overigens voor een deel steeds van personen wisselde) werd de wens geuit om de veelkleurigheid in stand te houden. De energie om tot wijkgerichte informatie en communicatie te komen was immers geënt op de intrinsieke motivatie en vaardigheden van ijverige vrijwilligers. (Eventuele) sturing van processen moet daarom van binnenuit gebeuren, vanuit een wederzijds belang dat hieraan recht doet. Er werd met een zekere zorg geanticipeerd op de wijze waarop toegang tot financiële bronnen (vanuit het nieuwe programma) hieraan ook afbreuk zouden doen. Geld geeft vrijheid, maar met geld kun je ook ongewenste schade en afhankelijkheid creëren, zo is uitgesproken.

Vanuit deze strategie, die uitgaat van bewoners-sturing, zullen de initiatiefnemers uit de wijken elkaar blijven inspireren en informeren door het delen van ervaringen en successen. Zij kunnen hierbij ook ondersteund worden door de toekomstige buurtnetwerkers. Ook kan dan op eenvoudige wijze, wellicht gefaciliteerd met financiële middelen uit Indebuurt-033, bewoners vanuit verschillende wijken elkaar op weg helpen met implementatie van bewezen oplossingen. Vanuit het netwerk blijven de wijken hun ogen open houden voor mogelijkheden en geleerde lessen, waardoor de wijken wellicht “als vanzelf” convergeren naar vergelijkbare aanpakken.

Terug naar het logboek